Het veertigste jubileum van Waterpop kan de boeken in als een enorm succes! Zowel de vrijdagavond als de zaterdag trokken een veld vol publiek dat van vroeg tot laat genoot van de bands, de markt en het straattheater. Wat vooral opviel was de fantastische sfeer. Jong en oud feestten naast elkaar en lieten wederom zien dat Waterpop een echt gezinsfestival is.


Het speciaal voor het jubileum ingerichte museum trok enorm veel aandacht: het duizelde de bezoekers in de virtuele wereld vol Waterpop-geschiedenis. De speciaal voor het jubileum uitgebrachte Glossy werd massaal gekocht en gelezen door de bezoekers.

Jubileumavond
De vrijdagavond van het jubilerende festival stond in het teken van de blues in de breedste zin van het woord. Het veld lag nog in de zon toen Darlyn aftrapte. De grasmat liep lekker vol in de tijd dat zij speelden. Tegen de tijd dat Boogie Beasts begon, werd er al flink gedanst. De scheurende mondharmonica en rauwe zang kregen het publiek goed op gang.
De oude bluesrotten van Band of Friends lieten duidelijk zien de sounds van Rory Gallagher goed te kunnen vertolken. Precies waar het wat oudere publiek voor kwam.
De jonge generatie blues kwam in de vorm van DeWolff. Zij lieten zien allang geen puppy’s meer te zijn, maar te zijn uitgegroeid tot echte podiumbeesten. De band vierde hun tienjarig bestaan en de verjaardag van hun drummer op de veertigste verjaardag van Waterpop. En dat was dan ook echt een feestje.
Tot slot mocht het publiek nog één keer omhoog kijken en genieten van een prachtig vuurwerk.

De talloze vrijwilligers van Waterpop werkten die avond en ochtend stevig door om het veld gereed te maken voor de tweede festivaldag. Een fris buitje spoelde de laatste bierresten weg en zaterdag 12 uur lag het veld er weer fris bij.
Voor de entree opende, stond er al een flinke rij ouders en kinderen voor het hek. VOF de Kunst kon rekenen op een leuk publiek. Er werd gezellig meegezongen en gedanst op oude en nieuwe hits. Het Hofpark liep vervolgens al snel weer vol met bezoekers, aan wie Lucas Hamming liet zien dat hij als jonge artiest een flinke show kan wegzetten. Het massaal toegestroomde publiek, dat vooral uit jonge dames bestond, bespeelde hij duidelijk met veel plezier.
Broken Witt Rebels uit Engeland knalde hun bluesrock stevig over het veld en maakte daarmee goede indruk als veelbelovende band voor de toekomst. De gitaren waren dit jaar goed vertegenwoordigd, want ook Evil Invaders en The Grand East kregen het publiek lekker mee.
De avond viel in met de melodramatische beats van Warhola. Zij trokken duidelijk een jeugdig publiek van echte fans. Hierna warmde de festivalveteraan Admiral Freebee het publiek weer op met songs van hoogwaardige kwaliteit. Tom van Laere en zijn band vormden muzikaal gezien het hoogtepunt van de avond en dat werd duidelijk gewaardeerd.
Tijdens de afsluiter Knarsetand danste vooral de jeugd het festival tot een einde. Uit vele kelen schalde nog een `We want more!` over het festivalterrein. Maar rond elf uur werd het toch echt weer stil in Wateringen. Waterpop kan terugkijken op een enorm succesvolle viering van zijn veertigjarig bestaan.

Volgend jaar vindt het festival wegens de aangepaste evenementenkalender van Gemeente Westland plaats op zaterdag 28 juli. De organisatie geeft aan er zeker nog veertig jaar mee door te willen gaan!